ناهید عبدی

یکی از کوتاه ترین راه ها برای رسیدن به نقطه ی مطلوب و یا اجتناب کردن از شکست، شناخت محدوده ی توانمندی هاست. اینکه بدانیم استعداد، دانش و توانمندی های ما به کجا محدود می شود یا بهتر بگوییم اینکه درک کنیم چه چیزهایی را نمی دانیم و نمی توانیم انجام دهیم. وارن بافت برای این قضیه اصطلاح "دایره ی توانایی" را ابداع نمود.

شناخت و پایبندی به این محدوده از ما انسان بهتری می سازد. این مهم فقط در رابطه با انسان صادق نیست. به طور کلی اگر بخواهیم حداکثر استفاده را از ابزار و وسایل گوناگون بکنیم، باید محدودیت های آن را بشناسیم.  اگر بدانیم چه کارهایی را نمی توانیم با ابزار موجود انجام دهیم، نتایج بهتری از استفاده و بکارگیری آن می گیریم. با شناخت کارهایی که نمی توانیم انجام دهیم، وقت و انرژی بیشتری را صرف کارهایی می کنیم که در دایره ی توانایی ما قرار دارد و احتمال موفق شدن در هر پروژه را به این ترتیب افزایش می دهیم. ما از بیان محدودیت هایمان می ترسیم. ترجیح می دهیم کلاه همه چیز دان بر سر بگذاریم و مرزهای محدود توانایی خود را به شکلی پنهان کنیم. در نتیجه سعی در برآورده کردن هر آنچه از ما خواسته می شود، داریم. در نهایت به نتایج مطلوب نمی رسیم و بعد از شکست پروژه ناباورانه به دنبال علت آن می گردیم. در کسب و کار و موفقیت های تجاری، به دنبال انسان های موفق می گردیم و تمام تلاش و انرژی خود را صرف تبدیل شدن به آن الگوی موفقیت می کنیم. پیش از هر اقدامی بهتر است از ظاهر خوشایند موفقیت عبور کنیم و ماورای آن را ببینیم. باید مرزهای لازم و محیط دایره ی توانمندی ها را برای کار مورد نظر شناسایی نماییم و در صورتی که بتوانیم خود را در آن دایره بگنجانیم تلاش نماییم. در غیر این صورت ممکن است به دستاوردهایی برسیم اما با صرف هزینهای بسیار هنگفت و با از دست دادن بخشی از عزت نفس این کار را کرده ایم. باید میزان تطبیق پذیری توانایی های لازم را با محدودیت های خود بسنجیم. در این صورت می توانیم پیش بینی هایی بکنیم که به واقعیت نزدیک تر است. اصل اول و اساسی برای مدیریت زمان و زندگی، شناخت کارهایی است که خارج از محدوده ی توانمندی ماست و نباید انجام دهیم. انسان های موفق به مرزهای توانمندی هایشان تا حد زیادی واقف اند. اگر از آنها چیزی خواسته شود با این محدوده قیاسش می کنند. چنانچه از دایره ی توانایی های آنها خارج باشد به راحتی به آن نه می گویند. اعتراف کردن به مرزها محدود توانایی نه تنها نشانه ی ضعف نیست، که قدرت و عزت نفس بالا را نشان می دهد. عموما انسان هایی با دایره توانایی بزرگ تر، خیلی راحت تر به ندانسته های خود اعتراف می کنند و انسان های کم مایه تر مرزهای توانمندی هایشان را بزرگ تر از آنچه هست نشان می دهند.