نویسنده: ناهید عبدی

 

ما انسان ها همواره از درد می گریزیم و تلاش می کنیم با درد و تبعات آن مواجه نشویم. بهتر است با مکانیزم روبرو شدن با درد و نحوه ی عکس العمل ناآگاهانه ی خود با آن آشنا شویم تا در تحمل درد و در تصمیم گیری های بهتر، بتوانیم به خود کمک نماییم. گایل استوری فعال در زمینه ی اقتصاد رفتاری، در رابطه با درد و به تاخیر انداختن آن، مقاله ای چاپ کرده است که در اینجا برداشت شخصی و نقطه نظرات وی را بازگو می کنم.

 

 

در آزمایشی که آقای استوری انجام داده، به افرادی داوطلب دو گزینه پیشنهاد گردیده است. اول اینکه شوک الکتریکی در حد 6 درجه در لحظه ی کنونی وارد شود و یا شوک 4 درجه با تاخیر 15 دقیقه ای وارد گردد. 70 درصد شرکت کنندگان گزینه ی اول را انتخاب می کنند. این آزمایش و تعدادی آزمایش در زمینه ی مشابه دستاوردهایی داشته است. از جمله اینکه انتظار درد بدتر از احساس کردن آن است. مردم ترجیح می دهند درد بیشتری را در زمان کنونی تحمل نمایند و آن را تا به تاخیر نیندازند. نکته ی جالب اینکه این قضیه برای همه ی موارد صحت ندارد. بررسی های انجام شده نشان می دهد در مواردی که مردم از تحمل درد ناگریز هستند و هیچ راه فراری برای اجتناب از آن ندارند، ترجیح می دهد درد را در لحظه تحمل کنند اما برای مواردی که می توان درد را به تاخیر انداخت و یا امیدواری برای از بین رفتن آن وجود دارد، قضیه فرق می کند. برای بسیاری از ما پیش آمده وقت دندانپزشکی خود را تا حد امکان به تاخیر می اندازیم تا شاید درد التیام پیدا کند و یا به طریقی از رفتن به دندانپزشکی بتوانیم طفره برویم. جالب اینجاست برای مواقعی که درد به تاخیر می افتد، شاهد افزایش درد با نزدیک شدن به روز واقعه هستیم. درد نه به صورت خطی بلکه به صورت تصاعدی با نزدیک تر شدن به نقطه ی مواجه شدن با درد، بیشتر می شود. برای احساس خوشبختی اما، عکس قضیه صادق است.  ما از امیدوار بودن برای مواجه شدن با یک اتفاق مثبت و خوشایند، لذت بیشتری می بریم تا زمانی که به نتیجه ی مطلوب می رسیم. عموما احساسات ما انسان ها در مواجهه با درد و سختی بسیار بیشتر و عمیق تر است تا احساس خوشبختی و خوشحالی. این نکته به ما یادآور می شود در هنگام اقدام برای به تاخیر انداختن درد و یا فرار از دردهای دیرهنگام، منطقی تر تصمیم بگیریم. به عنوان مثال، اگر به عنوان کارمند برای استعفا از شرکت قرار است اقدام بکنیم، متوجه این مهم باشیم که به تاخیر انداختن در بازگو کردن قضیه ی استعفا، عملا درد بیشتری را تحمل می کنیم و در طول این زمان به نحوی تصمیم گرفته ایم درد این مسئله را برای خود طولانی تر و بیشتر نماییم. یکی از راه های مهم برای تخفیف درد، کم کردن زمان انتظار است.