ناهید عبدی

مدیر یک سازمان برای حل مشکلات خود، اغلب رو به مهارت های خود می آورد و تلاش می کند آنها را از دریچه ی نگاه و تخصص خود بنگرد و حل نماید. تعریف مارک تواین در این رابطه این است که "اگر تنها ابزار تو چکش باشد، همه ی مشکلات را میخ خواهی دید". تک بعدی حل کردن مسائل و این که ما مهارت های خود را به همه ی زمینه های مربوط و نامربوط بست دهیم، باعث به وجود آمدن این مشکل می شود.

اگر برای حل مسائل و مشکلات سازمان، اقدام به استخدام و همکاری با مشاور شود، باید این قضیه به طور جدی مد نظر قرار گرفته شود که نخصص مشاور در چه زمینه ای است. چون به احتمال بسیار زیادی نسخه ای که برای سازمان خواهد پیچید، از دریچه ی این تخصص عبور می کند. جعبه ابزاری که مشاور با آن وارد سازمان می شود، باید مجهز به ابزارهای مختلف باشد. در این صورن می توان انتظار تحلیل منطقی تری را داشت. برای افراد کلیدی سازمان و حتی به عنوان یک شخص در زندگی خصوصی خود، لازم است جعبه ابزار خود را بسط دهیم و تنها آن را به چکش مجهز نکنیم. جهت ارائه ی راه حل های مختلف برای یک مسئله ی واحد، نیاز به مهارت ها متنوع و چندگانه داریم. عدم آگاهی از این موضوع در کسب و کار فلج کننده است. برای شروع یک کسب و کار، برای مذاکرات تجاری و برای حل بسیاری از مسائل سازمانی، نیازمند سناریوهای مختلف هستیم. عدم قطعیت به ما یادآور می شود احتمال شکست و درست نبودن پیش بینی ها در هر سناریو پیشنهادی بسیار بالاست. اگر به ابزارهای گوناگون و راه حل های متفاوت و گاه متناقض مجهز نباشیم، با درصد بالایی رو به شکست حرکت کرده ایم. بهتر است برای طرح مشکل شخصی یا سازمانی، نزد کارشناسانی برویم که مسلط به چند حوزه ی تخصصی باشند تا قدرت مانور بیشتر و احتمال اثربخشی بالاتری را شاهد باشیم. پیش از هر چیز لازم است خود را به مهارت های چندگانه مجهز نماییم. افزایش مهارت ها، عزت نفس ما را بالاتر می برند، باعث می شوند انعطاف پذیری بیشتری داشته باشیم، قدرت ما را در مواجهه با مسائل متغیر افزایش می دهند و حوزه ی تفکر ما گسترده تر و در نتیجه خروجی کار، قابل اتکاتر خواهد بود.